Urszula Śleszyńska w „Kurierze Porannym”

„Dramat, który bazuje na pozornej sztuczności obnażającej nas samych w codziennym życiu zatrważa, ale nie przytłacza. Rafał Gąsowski potrafi przez dwie godziny trzymać uwagę widza na przemian przerażając go, kiedy przechadza się po scenie z nożem i sprawiając, że zaczynamy mu współczuć, widząc jak bardzo nie rozumie, jak bardzo się miota. Jak bardzo w tej gombrowiczowskiej sztuczności tkwi, powtarzając: „Wybacz, że mówię tak sztucznie, ale jestem w ogromnie sztucznym położeniu”.”